Suspensie

Motorfietsuspensie uitgelegd: de terminologie ontrafeld

Voor veel rijders bestaat er veel mysterie over hoe de suspensie van een motorfiets werkt. Hoewel het gemakkelijk te zien is dat de op- en neergaande beweging wordt veroorzaakt door de veer, begrijpen de meeste rijders niet de magie die zich binnenin afspeelt en wat het verschil maakt tussen een goede en minder goede suspensie. Het is niet alleen belangrijk om deze essentiële onderdelen te kennen, maar het zal je ook helpen een betere en comfortabelere rijder te worden op de lange termijn.

Hoe werkt motorfietsuspensie?

Zowel motorfietsschokdempers als het suspensiedeel van de vorken kunnen worden opgedeeld in twee hoofdonderdelen. De eenvoudige taak van de veer is het dragen van de last en het absorberen van de impact van hobbels en andere wegoneffenheden. De demper heeft als taak om de energie kwijt te raken die ontstaat wanneer de veer wordt samengedrukt en vervolgens uitgerekt (meestal compressie en rebound genoemd). De ideale suspensie is er een waarbij je zelden de bodem raakt, maar het geeft je geen te harde rit. Het gaat ook om hoe goed de suspensie ervoor zorgt dat je band op de grond blijft, waardoor je zoveel mogelijk grip krijgt.

Veren

De veer is meestal van gewonden staal en wordt bepaald door zijn veerconstante. De veerconstante is de kracht die nodig is om de veer samen te drukken, gemeten in pond per inch. Bijvoorbeeld: 100 lbs zijn nodig om een veer samen te drukken bij een veerconstante van 100 lbs/inch. 100 lbs kracht zijn nodig voor elke inch samendrukking. Dus 200 lbs zouden nodig zijn om deze veer 2 inches in te drukken. Dat wordt een lineaire of rechte veerconstante genoemd. progressive veren laten een enkele veer verschillende veerconstantes hebben. Bijvoorbeeld: als de initiële veerconstante 100 lbs is voor de eerste inch, dan kan de tweede inch een extra 120 lbs vereisen. En dan kan de derde inch 150 pounds vereisen. Deze progressive veer stelt de veer in staat zowel kleine hobbels als grote stoten te absorberen zonder de bodem te raken.

Dempers

Nadat je motorfiets een hobbel heeft "genomen", heeft de samengedrukte veer de energie van de klap opgeslagen. Zonder een demper zou deze energie vrijkomen in een stroom van terugveerkracht, waardoor de veer verder uitrekt dan zijn statische lengte en de cyclus herhaalt totdat de energie is verbruikt, wat leidt tot ongecontroleerd stuiteren. Met alleen een veer zou je motorfiets hoppen over de weg. De oplossing is het gebruik van een demper. Veeractie wordt overgedragen aan de olie en gedissipeerd als warmte.

Veervoorspanning

Veervoorspanning is de meest misbegrepen suspensieterm. Veervoorspanning is de compressie van de veer terwijl het suspensieonderdeel volledig is uitgerekt. Denk aan een verwijderde schokdemper van een motorfiets. Het is volledig uitgerekt en gewichtloos, maar een geschroefde kraag drukt de veer een paar millimeter samen. Dat is voorspanning. Voorspanning drukt de veer samen om de benodigde last te verhogen om de suspensiebeweging te starten. Het verandert ook de kracht die nodig is om het suspensieonderdeel de bodem te laten raken. Het verandert niet de veerconstante.

Sag

Schokdempers werken in beide richtingen. Als alle weggevaren hobbels waren, zouden schokdempers alleen met compressie te maken hebben. Helaas vereisen kuilen en andere gaten in de weg dat een schokdemper onmiddellijk in de andere richting uitstrekt, wat rebound is. Met andere woorden: een schokdemper moet klaar zijn om direct samen te drukken of direct uit te strekken om te voorkomen dat de rijder wordt geschokt. Dus hoe ga je hiermee om?

Sag te hulp!

Sag is wanneer een schokdemper licht samendrukt onder het gewicht van de motorfiets en de rijder voordat het wordt gevraagd om te presteren. De meeste schokdempers hebben voorspanningsaanpassers om de sag aan te passen. Vrije sag is hoeveel de motorfiets "doorzakt" onder zijn eigen gewicht. Vrije sag wordt gemeten vanaf het midden van de achteras tot een willekeurige positie boven de as (bijvoorbeeld een spatbordenbeugel). Buiten de standaard houdt een helper de motorfiets recht omhoog. Een stevige achterlift (hef de motorfiets op door het spatbord of de bagagerek zo ver mogelijk omhoog) ontlaadt de schokdempers en maakt een vrije sagmeting mogelijk.

Rijdersag wordt gemeten met de rijder op de motorfiets (ook met alle uitrusting aan) en een helper of twee die het ondersteunen. Het midden van de achteras wordt opnieuw gemeten tot dezelfde positie. Het verschil tussen de twee metingen is je uiteindelijke sag. Over het algemeen zou sag ongeveer 1/3 van de totale suspensieslag voor je motorfiets moeten zijn. Dus als je motorfiets 12 inches slag heeft, dan zou je rijdersag 4 inches moeten zijn (4 x 3 = 12). Maar dit hangt af van gebruik, extra bagage die wordt meegenomen en rijdervoorkeur. Controleer je handleiding voor precieze sagmetingen.