Ophanging Lagers

Motorfiets suspensie uitgelegd: de terminologie ontrafeld

Voor veel rijders is er veel mysterie over hoe de suspensie van een motorfiets werkt. Hoewel het gemakkelijk te zien is dat de op- en neergaande beweging wordt veroorzaakt door de veer, begrijpen de meeste rijders de magie die binnenin gebeurt niet en wat echt het verschil maakt tussen goede en minder goede suspensie. Het is niet alleen belangrijk om deze belangrijke onderdelen te kennen, maar het zal je ook helpen om op de lange termijn een betere en comfortabelere rijder te worden.

Hoe werkt de suspensie van een motorfiets?

Zowel motorfiets schokdempers als het suspensieonderdeel van de vorken kunnen worden onderverdeeld in twee hoofdonderdelen. De eenvoudige taak van de veer is het dragen van de belasting en het absorberen van de impact van hobbels en andere wegoneffenheden. De taak van de demper is het wegwerken van de energie die ontstaat wanneer de veer wordt samengedrukt en vervolgens uitgerekt (meestal compressie en rebound genoemd). De ideale suspensie is er een waarbij je zelden de bodem raakt, maar je ook geen te harde rit hebt. Het gaat ook om hoe goed de suspensie je band op de grond houdt, waardoor je zoveel mogelijk grip krijgt.

Veren

De veer is voornamelijk gewonden staal en wordt bepaald door zijn veerconstante. De veerconstante is de kracht die nodig is om de veer samen te drukken, gemeten in pond per inch. Bijvoorbeeld: 100 pond zijn nodig om een veer samen te drukken met een veerconstante van 100 pond/inch. Voor elke inch compressie zijn 100 pond kracht nodig. Dus 200 pond zouden nodig zijn om deze veer 5 cm samen te drukken. Dat wordt een lineaire of rechte veerconstante genoemd. progressive veren laten één enkele veer verschillende veerconstantes hebben. Bijvoorbeeld: als de initiële veerconstante 100 pond is voor de eerste inch, dan kan de tweede inch 120 extra pond vereisen. En de derde inch kan 150 pond vereisen. Deze progressive veer laat de veer zowel kleine hobbels als grote stoten absorberen zonder dat de veer de bodem raakt.

Dempers

Nu je motorfiets een hobbel heeft "genomen", heeft de samengeperste veer de energie van de klap opgeslagen. Zonder een demper zou deze energie worden vrijgegeven in een stroom van rebound-kracht, waardoor de veer voorbij zijn statische lengte wordt uitgerekt en de cyclus herhaalt totdat de energie is verbruikt. Dit zou ongecontroleerd stuiteren veroorzaken. Met alleen een veer zou je motorfiets huppelen over de weg. De oplossing is om een demper te gebruiken. Veeractie wordt overgedragen naar de olie en omgezet in warmte.

Veervoorspanning

Veervoorspanning is de meest misverstane suspensieterm. Veervoorspanning is de compressie van de veer terwijl het suspensieonderdeel volledig uitgerekt is. Beschouw bijvoorbeeld de verwijderde schokdemper van een motorfiets. Het is volledig uitgerekt en gewichtloos, maar een geschroefde kraag drukt de veer een paar millimeter samen. Dat is voorspanning. Voorspanning drukt de veer samen om de belasting te verhogen die nodig is om de suspensiebeweging te starten. Het verandert ook de kracht die nodig is om het suspensieonderdeel naar de bodem te drukken. Het verandert niet de veerconstante.

Sag

Schokdempers werken in beide richtingen. Als alle wegoneffenheden hobbels waren, zouden schokdempers alleen met compressie hoeven om te gaan. Helaas vereisen kuilen en andere gaten in de weg dat een schokdemper onmiddellijk in de andere richting uitrekt, wat rebound wordt genoemd. Met andere woorden: een schokdemper moet klaar zijn om onmiddellijk samen te drukken of uit te rekken om te voorkomen dat de rijder wordt geschokt. Dus hoe ga je daarmee om?

Sag als redder!

Sag is wanneer een schokdemper licht samenperst onder het gewicht van de motorfiets en de rijder voordat hij gevraagd wordt te presteren. De meeste schokdempers hebben voorspanningsverstellers om de sag aan te passen. Vrije sag is hoeveel de motorfiets "doorzakt" onder zijn eigen gewicht. Vrije sag wordt gemeten vanaf het midden van de achteras tot een willekeurige positie boven de as (een spatbordbeugel, bijvoorbeeld). Buiten de standaard houdt een helper de motorfiets recht omhoog. Een stevige achterlift (de motorfiets ophogen door het spatbord of rek zo ver mogelijk op te tillen) ontlaadt de schokdempers en maakt een meting van vrije sag mogelijk.

Rijdersag wordt gemeten met de rijder op de motorfiets (ook met alle uitrusting aan) en een of twee helpers die deze ondersteunen. Het midden van de achteras wordt opnieuw gemeten tot dezelfde positie. Het verschil tussen de twee metingen is jouw uiteindelijke sag. Over het algemeen zou de sag ongeveer 1/3 van de totale suspensieslag voor je motorfiets moeten zijn. Dus als je motorfiets 30 cm slag heeft, dan zou jouw rijdersag 10 cm moeten zijn (10 x 3 = 30). Maar dit hangt af van gebruik, extra bagage die wordt gedragen en rijdersvoorkeur. Controleer je handleiding voor nauwkeurige sagmetingen.