Suspensie

Motorfietssuspensie uitgelegd: de terminologie ontrafeld

Voor veel rijders is er veel mysterie over hoe de suspensie van een motorfiets werkt. Hoewel het gemakkelijk te zien is dat de op- en neergaande beweging wordt veroorzaakt door de veer, begrijpen de meeste rijders niet de magie die van binnen gebeurt en wat echt het verschil maakt tussen goede en minder goede suspensie. Het is niet alleen belangrijk om deze essentiële onderdelen te kennen, maar het zal je ook helpen een betere en comfortabelere rijder te worden op de lange termijn.

Hoe werkt motorfietssuspensie?

Zowel motorfietsschokdempers als het suspensieonderdeel van de vorken kunnen worden onderverdeeld in twee hoofdonderdelen. De eenvoudige taak van de veer is het dragen van de last en het absorberen van de impact van hobbels en andere wegoneffenheden. De taak van de demper is het wegwerken van de energie die ontstaat wanneer de veer wordt samengedrukt en vervolgens uitgerekt (gewoonlijk aangeduid als compressie en rebound). De ideale suspensie is er een waarbij je zelden de bodem raakt, maar die je niet een te harde rit geeft. Het gaat ook om hoe goed de suspensie je band op de grond houdt, zodat je zoveel mogelijk grip hebt.

Veren

De veer bestaat voornamelijk uit opgewonden staal en wordt bepaald door zijn veerconstante. De veerconstante is de kracht die nodig is om de veer samen te drukken, gemeten in pond per inch. Bijvoorbeeld: 100 pond zijn nodig om een veer samen te drukken met een veerconstante van 100 pond/inch. Er zijn 100 pond kracht nodig voor elke inch compressie. Dus 200 pond zouden nodig zijn om deze veer 2 inch samen te drukken. Dat wordt een lineaire of rechtlijnige veer genoemd. progressive veren laten één veer verschillende veerconstantes hebben. Bijvoorbeeld: als de initiële veerconstante 100 pond is voor de eerste inch, dan kan de tweede inch een aanvullende 120 pond vereisen. En dan kan de derde inch 150 pond vereisen. Deze progressive veer laat de veer zowel kleine hobbels als grote stoten absorberen zonder de bodem te raken.

Dempers

Nu je motorfiets een hobbel heeft "opgevangen", heeft de samengedrukte veer de energie van de klap opgeslagen. Zonder een demper zou dit vrijgegeven worden in een stortvloed van reboundkracht, waarbij de veer verder uitrekt dan zijn statische lengte en de cyclus herhaalt totdat de energie is verbruikt, oncontroleerbaar op en neer stuiterend. Met alleen een veer zou je motorfiets over de weg springen. De oplossing is het gebruik van een demper. Veeractie wordt overgebracht naar de olie en gedissipeerd als warmte.

Veervoorspanning

Veervoorspanning is de meest verkeerd begrepen suspensieterm. Veervoorspanning is de compressie van de veer terwijl het suspensieonderdeel volledig is uitgerekt. Denk aan een verwijderde schokdemper van een motorfiets. Hij is volledig uitgerekt en gewichtloos, maar een geschroefde kraag drukt de veer een paar millimeter samen. Dat is voorspanning. Voorspanning drukt de veer samen om de belasting te verhogen die nodig is om de suspensie te laten bewegen. Het verandert ook de kracht die nodig is om het suspensieonderdeel de bodem te laten raken. Het verandert niet de veerconstante.

Sag

Schokdempers werken in beide richtingen. Als alle weggevaarheden hobbels waren, zouden schokdempers alleen met compressie te maken hebben. Helaas vereisen kuilen en andere gaten in de weg dat een schokdemper onmiddellijk in de andere richting uitrekt, wat rebound is. Met andere woorden: een schokdemper moet klaar zijn om onmiddellijk te comprimeren of onmiddellijk uit te rekken om de rijder niet te schokken. Dus hoe pak je dat aan?

Sag tot de redding!

Sag is wanneer een schokdemper iets samendrukt onder het gewicht van de motorfiets en de rijder voordat hij wordt gevraagd te presteren. De meeste schokdempers hebben voorspanningsaanpassers om sag aan te passen. Vrije sag is hoeveel de motorfiets "zakt" onder zijn eigen gewicht. Vrije sag wordt gemeten vanaf het midden van de achteras tot een willekeurige positie boven de as (bijvoorbeeld een spatbordbevestiging). Buiten de standaard houdt een helper de motorfiets recht omhoog. Een stevige achterwiellift (het omhoog tillen van de motorfiets bij het spatbord of rek zo ver mogelijk) ontlast de schokdempers en maakt een vrije sag-meting mogelijk.

Rijdersag wordt gemeten met de rijder op de motorfiets (met alle uitrusting ook) en een of twee helpers die hem ondersteunen. Het midden van de achteras wordt opnieuw gemeten tot dezelfde positie. Het verschil tussen de twee metingen is je uiteindelijke sag. Over het algemeen moet sag ongeveer 1/3 van de totale suspensieuitslag van je motorfiets zijn. Dus als je motorfiets 12 inches uitslag heeft, moet je rijdersag 4 inches zijn (4 x 3 = 12). Maar dit hangt af van gebruik, extra bagage en rijdervoorkeur. Controleer je handleiding voor precieze sag-metingen.