Veren

Motorfietssuspensie uitgelegd: de terminologie ontrafeld

Voor veel rijders is er veel mysterie over hoe de suspensie van een motorfiets werkt. Hoewel het gemakkelijk te zien is dat de op- en neergaande beweging wordt veroorzaakt door de veer, begrijpen de meeste rijders de magie die binnenin gebeurt niet en wat echt het verschil maakt tussen goede en niet zo goede suspensie. Het is niet alleen belangrijk om deze belangrijke onderdelen te kennen, maar het zal je ook helpen een betere en comfortabelere rijder te worden op de lange termijn.

Hoe werkt motorfietssuspensie?

Zowel motorfietsschokdempers als het suspensieonderdeel van de voorvorken kunnen worden onderverdeeld in twee hoofdonderdelen. De eenvoudige taak van de veer is het dragen van de belasting en het absorberen van de impact van hobbels en andere wegoneffenheden. De demper heeft de taak om de energie kwijt te raken die ontstaat wanneer de veer wordt samengedrukt en vervolgens uitgerekt (gewoonlijk compressie en rebound genoemd). De ideale suspensie is er een waarbij je zelden helemaal doorslaat, maar die je ook geen te harde rit geeft. Het gaat ook om hoe goed de suspensie jouw band op de grond houdt, waardoor je zoveel mogelijk grip krijgt.

Veren

De veer is voornamelijk gewikkeld staal en wordt bepaald door zijn veerconstante. De veerconstante is de kracht die nodig is om de veer samen te drukken, gemeten in ponden per inch. Bijvoorbeeld: 100 lbs zijn nodig om een veer samen te drukken met een veerconstante van 100 lbs/inch. Voor elke inch compressie zijn 100 lbs kracht nodig. Dus 200 lbs zouden vereist zijn om deze veer 2 inch samen te drukken. Dat wordt een lineaire of rechtlijnige veerconstante genoemd. progressive veerconstante veren laten een enkele veer verschillende constantes hebben. Bijvoorbeeld: als de initiële constante 100 lbs is voor de eerste inch, dan kan de tweede inch 120 lbs extra vereisen. En de derde inch kan 150 lbs vereisen. Deze progressive veerconstante veer stelt de veer in staat om zowel kleine hobbels als grote stoten te absorberen zonder door te slaan.

Dempers

Nu je motorfiets een hobbel heeft "opgevangen", heeft de samengedrukte veer de energie van de stoot opgeslagen. Zonder een demper zou deze de energie vrijgeven in een stroom van terugveerkracht, waardoor de veer wordt uitgerekt voorbij zijn statische lengte en de cyclus zich herhaalt totdat de energie is uitgeput. Je zou onbeheersbaar blijven stuiteren. Met alleen een veer zou je motorfiets over de weg heen en weer springen. De oplossing is het gebruik van een demper. De veeractie wordt overgedragen aan de olie en gedissipeerd als warmte.

Veervoorspanning

Veervoorspanning is de meest misbegrepen suspensieterm. Veervoorspanning is de compressie van de veer terwijl het suspensiecomponent volledig uitgerekt is. Beschouw een verwijderde schokdemper van de motorfiets. Deze is volledig uitgerekt en gewichtloos, maar een gedraaide kraag drukt de veer een paar millimeter samen. Dat is voorspanning. Voorspanning drukt de veer samen om de belasting te verhogen die nodig is om beweging in de suspensie te beginnen. Het verandert ook de kracht die nodig is om het suspensieonderdeel helemaal door te laten slaan. Het verandert de veerconstante niet.

Inzakking

Schokdempers werken in beide richtingen. Als alle weggevaren hobbels waren, zouden schokdempers alleen met compressie hoeven om te gaan. Helaas vereisen kuilen en andere gaten in de weg dat een schokdemper direct in de andere richting uitzet, wat rebound is. Met andere woorden: een schokdemper moet klaar zijn om direct samen te drukken of direct uit te zetten om te voorkomen dat de rijder wordt doorgeschud. Dus hoe ga je daarmee om?

Inzakking redt de dag!

Inzakking is wanneer een schokdemper lichtjes samendrukt onder het gewicht van de motorfiets en de rijder voordat deze wordt gevraagd te presteren. De meeste schokdempers hebben voorspanningregelaars om de inzakking aan te passen. Vrije inzakking is hoeveel de motorfiets "inzakt" onder zijn eigen gewicht. Vrije inzakking wordt gemeten vanaf het midden van de achteras tot een willekeurige positie boven de as (bijvoorbeeld een spatbordbeugel). Van de standaard af houdt een helper de motorfiets rechtop. Een stevige achterwiellift (je tilt de motorfiets omhoog bij het spatbord of aan de bagagedrager zo ver als je kunt) ontlast de schokdempers en maakt een meting van vrije inzakking mogelijk.

Rijderinzakking wordt gemeten met de rijder op de motorfiets (ook met alle uitrusting aan) en een of twee helpers die deze ondersteunen. Het midden van de achteras wordt opnieuw gemeten tot dezelfde positie. Het verschil tussen de twee metingen is je uiteindelijke inzakking. Over het algemeen zou inzakking ongeveer 1/3 van de totale suspensieslag van je motorfiets moeten zijn. Dus als je motorfiets 12 inch slag heeft, dan zou je rijderinzakking 4 inch moeten zijn (4 X 3 = 12). Maar dit hangt af van gebruik, extra bagage en de voorkeur van de rijder. Controleer je handleiding voor nauwkeurige inzakkingsmetingen.